Italie – Sardinie 2014

Dag 1

s1

Lang naar uit gekeken, maar vandaag is het dan zover. We gaan naar Sardinië. Makkelijk vliegen vanaf Eindhoven naar Alghero. Het is januari en op Sardinië een graad of 16 tot 20, dus geen klagen. In Alghero staat een Renault 208 voor ons klaar. Er wordt ons verteld dat we nog een extra verzekering moeten nemen over eventuele beschadigingen af te dekken. We geloven het eigenlijk niet, maar overbluft stemmen we toe. Achteraf, bij het weer teruggeven van de auto, blijkt dat meer mensen (ook Italianen) op deze manier in de maling zijn genomen. Weer wat geleerd. Bed en Breakfast Da Giovanna is vlakbij het vliegveld, maar we vinden het met moeite, omdat het adres niet in onze tomtom staat. Gastvrouw is Giovanna, een aardige vrouw die nauwelijks Engels spreekt. De kamer ziet er pico bello uit met een badkamer ernaast. We pakken de koffers uit en rijden naar Alghero om uit eten te gaan. Omdat het nog maar januari is, is er nog best veel gesloten. Morgen weer een dag.

Dag 2

s2
zicht op haven Alghero

Na een matig ontbijtje, oud brood en geen eitje, rijden we om 09.30 uur naar Alghero. We zetten de auto bij de haven neer en slenteren op ons gemak langs de boten en door de oude straatjes. Alghero is in vroeger tijden door Catalanen bewoond en wordt daarom ook nog wel Klein-Barcelona genoemd. Veel borden zijn nog tweetalig (Catalaans en Italiaans). We vinden een terras in het zonnetje en drinken hier wat. We vinden het warm en doen de jas uit, tot afgrijzen van enkele ons aanstarende Italianen die er gehecht zijn aan hun dikke jas en sjaal. In de middag rijden we via een prachtige omgeving naar de Neptunusgrot. Op voorhand twijfelden we of we deze grot wel of niet zouden binnen gaan vanwege 600 treden. Nergens voor nodig geweest, want de grot is gesloten. We genieten van prachtige panorama’s.

s3
De grillige kusten

Onderweg naar Stintino, een plaatsje in het uiterste noordwesten van het eiland, passeren we het meer van Baratz. Het ligt echt verscholen vol watervogels, dat we even beter willen bekijken. We maken een wandeling door deze oase van rust. In Stintino hopen we een supermarkt tegen te komen, en volgens de borden moet die er ook zijn, maar we vinden hem niet.

s4
Wandeling bij het meer van Baratz

Op de terugweg rijdt een auto nogal slingerend voor ons. De bestuurder heeft een gier gezien en probeert die al rijdend op de foto te krijgen. Dat lukt hem wonderwel. Wij zijn te veel bezig om hem niet te raken. Ik wil graag pecorinokaas onderweg kopen en we stoppen bij een boerderij waar deze gemaakt wordt. De honden komen ons met opgetrokken bovenlip tegemoet. Helaas niet de boer, dus we rijden wijselijk door. We kopen vlakbij ons B&B een andere soort kaas, klaarblijkelijk de kaas van het eiland, want we zien hem overal. Deze kaas moet nog vier weken rijpen; geduld dus. In Alghero vinden we een supermarkt. Jippie. Maar geen parkeerplaats in de wijde omgeving. We eten heerlijk in een restaurantje waar werkelijk alles van de inventaris te koop is. Gelukkig koopt niemand onze tafel met stoelen terwijl we eten.

Dag 3

s5
Uitzicht vanaf het kasteel

Vandaag staat Castelsardo op het programma. Het eerste gedeelte rijden we via de snelweg, wat een vergissing blijkt: wat een drukte! Castelsardo is een oude vestigingsstad. We parkeren de auto zo dicht mogelijk bij het kasteel. De straatjes zijn nagenoeg verlaten. Het is net alsof we terug zijn in de tijd. We kunnen in de verte Corsica zien liggen, met haar besneeuwde bergtoppen. Wij staan in de zon en daar ligt sneeuw; fascinerend idee.

s6
verlaten straatje Castelsardo

We bezoeken het museum van de Vlechterijkunst, een kerkje en een uitkijktoren. Dan lopen we langzaam terug naar onze auto. Althans, dat denken we. In werkelijkheid komen we juist aan de andere kant van de stad uit. Ik besluit te wachten, zodat Jeroen dapper in zijn eentje de tocht terug omhoog onderneemt. Het duurt eventjes voordat hij er is met de auto. We vervolgen onze weg. Dan opeens zie ik een bordje met daarop ‘therme di Casteldoria’. De nieuwsgierigheid is gewekt! Via een moeilijk begaanbare weg bereiken we uiteindelijk dit ‘therme’. Het blijkt een luxueus hotel te zijn, nu in ieder geval gesloten. Jammer.

s8
Trinita di Saccargia

We hebben wel zin in een massage. Via kronkelweggetjes komen we tenslotte uit bij de kerk Trinita di Saccargia. Helaas is ook deze gesloten. Het is een kerk gebouwd in Piscaanse barokstijl. Eenmaal weer thuis, kruipen we even het bed in; moe!

Dag 4

Vandaag rijden we naar het zuiden. We volgen de weg naar het zuidwesten. Het is een ruige en grillige kust. In Bosa drinken we voor 1.20 euro de lekkerste cappuccino die we ooit gehad hebben. Een giller en dat in een tentje dat je nog geen stuiver zou geven op het eerste gezicht. Na deze onderbreking rijden we door naar ons einddoel: het schiereiland Sinsi.

s10
Medeweggebruikers

We lunchen in Barsa in het zonnetje. Sinsi staat bekend om de flamingo’s, maar die zijn nog aan het overwinteren in nog warmere oorden. Terwijl het vandaag 20 graden is! We moeten tweemaal in de remmen, omdat we een kudde schapen tegen komen. We bezoeken de Tharros opgravingen en het oude vroeg christelijke kerkje van San Giovanni, die van zandsteen is gemaakt.

s13
kerkje San Giovanni

Op de terugweg wordt de kap van de linkerspiegel van onze auto er door een idioot vanaf gereden. Een groepje Italiaanse jongeren komt ons de kap brengen, terwijl wij nog aan het bijkomen zijn. De idioot is doorgereden.

 

20160619_183827

Op de terugweg drinken we weer een kopje cappuccino in Bosa. Als we in Alghero aankomen, zien we nog net de zon ondergaan. We zijn blij dat we net op tijd hier zijn, want de wegen zijn hier onverlicht en het is een slingerweg waar we in het donker niet graag zouden rijden.

Dag 5

Als we opstaan, is het voor het eerst bewolkt. Na het ontbijt rijden we naar Fertilla om geld te pinnen en te tanken. In het anders zo uitgestorven plaatsje is het vandaag een drukte van jewelste: er is markt. We tellen vijf kramen!

s15
Nuraghe Palmavera

Na deze verwondering rijden we naar de opgravingen Nuraghe (hetgeen toren betekent) Palmavera. Deze site is een dorp uit de bronstijd bestaande uit een grote nuraghe omgeven door een twintigtal kleinere nuraghes.

s16
graftombes Villanova Monteleone

Nadat we hier wat rondgewandeld hebben, rijden we door naar de opgravingen van Villanova Monteleone. Dit zijn graftombes. En wel hele oude: ca. 3500 voor Chr.

Dag 6

Vandaag gaan we weer op pad, maar ik moet onderweg overgeven. Ik voelde me al bij het opstaan niet helemaal lekker. We besluiten terug te gaan.

 

s14Onderweg terug zien we een beginnend brandje in de berm. We stoppen en legen al onze waterflessen die we bij ons hebben. De rest stampen we uit met onze schoenen. We hebben onze goede daad voor vandaag verricht. Onderweg plukt Jeroen nog een vijg van een van de vele vijgenbossen die er langs de kant van de weg staan. De rest van de dag doen we rustig aan. Genieten van de zon en wat bijslapen. De misselijkheid verdwijnt gelukkig.

Dag 7

s17
mooi plekje in Bosa

Vandaag herkansing. We rijden weer naar Bosa met het plan om het kasteel Malaspina uit de 12e eeuw te gaan bezoeken. Helaas… ook gesloten. We parkeren de auto en lopen door de middeleeuwse stad en langs de rivier de Temo. Langs deze rivier staan hele oude gebouwen, voormalige huidlooifabrieken. Sommige van deze fabrieken zijn opgeknapt en doen nu dienst als woonhuis of supermarkt.

s18
Lago di Terme

 

Via  kleine weggetjes rijden we terug naar het B&B. Het is een nagenoeg uitgestorven gebied. Onderweg diverse mooie vergezichten, van onder andere het Lago di Terme.

Die avond eten we voor de laatste keer in Alghero.

Sardinië is ons heel erg goed bevallen. Het weer was uitstekend voor januari. Echt mee geboft. Wil je naar Sardinië? Neem dan een huurauto. Het openbaar vervoer is belabberd, zeg maar gerust amper aanwezig. Wij hebben Sardinië ervaren als een prachtig eiland met grillige kusten, uitgestorven binnenlanden, veel cultuur. We hebben voornamelijk alleen de westkust verkend. Hierdoor hebben we de echte toeristische stranden, die aan de oostkust liggen, niet gezien. Wie weet gaan we ooit nog eens terug en dan aan de oostkust.