Macedonie Ohrid – 2011/2016

Ik combineer twee vakanties. In 2011 ben ik samen met mijn dochter in dit prachtige land geweest en in 2016 samen met mijn partner. Macedonië als vakantiebestemming; ik zou er voorheen niet eerder aan gedacht hebben. Nog niet zo lang kun je vanaf Amsterdam naar Ohrid vliegen. Een paar uurtjes en je bent in een totaal andere wereld. Het is geen Griekenland, het is geen Turkije, hoewel er nog wel door een deel van de bevolking Turks gesproken wordt. Het meer van Ohrid tegen het arme Albanië aan. Maar ook in Macedonië verdient men niet veel. Het minimum schommelt hier rond de 400 euro per maand. Macedonië is kandidaat lidstaat voor de EU. Ik zag een duidelijk verschil met 2011; de hotels schieten de grond uit als paddenstoelen. Toch is het nog een goedkoop land waar je in de avond met twee personen voor 15 euro kunt eten, inclusief een flinke pot bier. Wat dat lidmaatschap betreft; laat nog maar even zitten! De eerste keer verbleef ik in een hotel vlakbij het stadje Ohrid, dat barst van de cultuur. De tweede keer verbleef ik in een appartement in Pestani. Een taxi is niet duur, maar de bus is pas echt een giller. Voor 40 eurocent kun je vanaf Pestani naar Ohrid met de bus. Een soort van dolmus, net als in Turkije. Maar ook heb ik bussen gezien die in de jaren zeventig in Nederland dienst deden. Of in Duitsland. Hier rijdt het nog allemaal rond. En schrik niet: iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen, rijdt als gekken. Taxichauffeurs, buschauffeurs maar net zo goed de inwoners zelf.

20160906_182456Het is een klein vliegveld. Je stapt zo het vliegtuig uit, loopt twintig meter en staat binnen. Ze zijn in Macedonië hard bezig om de infrastructuur te verbeteren. Het is de bedoeling dat er een snelweg komt van Ohrid tot aan Skopje, de hoofdstad van dit land.

Iedere morgen zie je de vissers bezig op het meer. Het landschap op de achtergrond, nu vanwege het heiige weer niet goed zichtbaar, is Albanië. Tip: eet geen vis in dit land, het is ontzettend duur. De forel is een beschermde vissoort. Als je hem toch op je bord krijgt, komt hij uit… Albanië… uit hetzelfde meer. Alsof de forel weet waar hij zwemt. Verder staat er karper op het menu. Een wat vreemde vissoort om te eten, voor ons Nederlanders.

20160906_180344
zicht op Ohrid vanaf het meer

Ohrid is een mooie stad. De stad van de kerken. Vroeger werd Ohrid ook wel het Slavische Jeruzalem genoemd. Dit vanwege het grote aantal kerken, de stad had er namelijk 365. Heden zijn er nog zo’n veertien kerken overgebleven en daarnaast heeft de stad nog vier moskeeën. De stad Ohrid met het meer staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

theater
Het theater

Boven de stad zie je het fort van Samuel. Dit fort is een historisch monument waar veel toeristen op af komen. De oude stadsmuur bestaat nog uit 18 torens en 4 poorten. En in totaal is de muur 3 km lang en 16 meter hoog. In 2003 is het fort nog gerenoveerd. Vlakbij het fort kun je het theater bezoeken. Dit theater is ongeveer 200 v. Chr. gebouwd en heeft dienst gedaan als antiek theater en later als gladiatoren arena. Nu doet het weer dienst als theater, voornamelijk tijdens het Ohrid zomer festival in de maanden juli en augustus.

kerk

Je kunt vanaf hier via diverse trappen naar beneden wandelen. Dan kom je uit bij een kerk, de Sveti Jovan Kaneo. Deze kerk is gewijd aan de apostel Johannes. Deze prachtige kerk ligt waarschijnlijk op de mooiste plaats in Ohrid. Hij is namelijk gebouwd op het deel van de heuvel die het verst in het meer staat. Hierdoor is de kerk op drie plaatsen omgeven door water. Wij hadden geen zin meer om daarna via al die trappen terug te gaan; we liepen nog wat verder naar beneden en daar lagen een paar bootjes. Voor een leuk prijsje zijn we in een bootje gestapt en teruggebracht naar de haven van Ohrid.

20160909_075257

Het meer van Ohrid is een van de oudste in Europa (2.5 miljoen jaar!) en op het diepste punt ongeveer 300 meter. Je kunt er heerlijk in zwemmen. In Ohrid zelf zijn er alleen kiezelstrandjes. Ga je richting Pestani, dan vind je meer (aangelegde) zandstrandjes. Maar neem altijd waterschoenen mee… zodra je het water in gaat, zijn het kiezels. En als je dan het water in gaat, dan word je direct ‘aangevallen’ door kleine visjes, die aan je huid gaan sabbelen. Je betaalt daar tegenwoordig veel geld voor (dr spa fish), maar hier is het gratis. Het kriebelt wat, maar och.. het went. In Pestani is het strand nauwelijks strand te noemen. De plaatselijke bevolking gaat gewoon op de kiezels liggen. Dat de bevolking ontzettend aardig is, blijkt wel uit het feit dat wij (mijn partner en ik) van de broer van de man waar wij het appartement van huren, zomaar twee ligstoelen krijgen aangeboden. En dat iedere dag, als we dat willen. Als hij ons aan ziet komen lopen, dan worden we op onze wenken bediend. En als ik watermeloen heb gekocht, komt hij direct met twee borden, een groot mes en vorkjes aanzetten. Uiteraard geef ik hem ook een bordje met watermeloen. Af en toe hebben we zin in luxe. Dan pakken we de bus vanuit Pestani naar Ohrid en stappen halverwege uit. In Lagadin. Hier zitten enkele strandtenten waar we voor een appel en een ei ieder twee luxe ligbedden en een parasol krijgen. Gezellige muziek, eten en drinken en schone toiletten voorhanden. Maar ook als je niets nuttigt, ben je hier welkom. Het is hier dat ik op een dag wel tien waterslangen tel. Ze zijn niet giftig, maar ik kijk toch extra goed als ik een verfrissende duik neem.

20160906_182841

Als je in Ohrid stad met je rug naar de haven staat en linksaf loopt, ga je het oude gedeelte van Ohrid in. De weg is ongelijk en glad. Het zal je opvallen dat er heel veel winkeltjes zijn waar men creatief bezig is (allemaal galerieën). Overdag valt het met de drukte in Ohrid nog wel mee, maar in de loop van de avond stroomt het vol. Gezellige terrasjes overal en de winkels zijn open tot laat in de avond. Voor kinderen wordt er van alles georganiseerd; een clown, je kunt op de foto met een slang… iets dat mijn dochter ook gedaan heeft. En ja… hij is echt!

Ohrid staat verder bekend om zijn parels. Deze parels zijn gemaakt van de schubben van visjes. Die worden geschuurd, gemalen en gepolijst volgens een geheim procedé. Er zijn maar drie families die dat geheim kennen. Parels bij hen gekocht, worden geleverd met een echtheidscertificaat.

20160906_180317

 

Iedere dag is er markt. Deze vind je als je vanaf de haven omhoog loopt en je bij een groot plein linksaf slaat. Je bent dan ook in de Turkse wijk beland. Men spreekt hier Turks, Turkse restaurants en ayran! Ik heb daar heerlijk een paar van ingeslagen. Op deze markt verkoopt men voornamelijk groente en fruit en kruiden en noten. En alles is opgepoetst. Zelfs de kleinste kers glimt. De prijzen zijn een giller. Het fruit is heerlijk. Wij kopen voornamelijk kersen. Van die grote. Die dikke. Die in Nederland op de markt onbetaalbaar zijn en hier je toelachen voor nog geen 2 euro de kilo.

Eén van de leukste dingen om te doen, is een boottocht over het meer. Er zijn diverse aanbieders, maar mijn dochter en ik zijn opgestapt op een boot die ons voor 10 euro per persoon naar de overkant van het meer brengt (en weer terug), naar het klooster van St. Naum. Voordeel is ook nog dat hij redelijk Nederlands spreekt.

20160906_182528

 

Deze dame zat prima, had alleen een hoedje op moeten doen. Op de terugweg werd ze misselijk… de tekenen van een zonnesteek.

20160906_182611

Het klooster St. Naum is trekpleister nummer 1. Het is een bedevaartsoord. Na het eerste weekend van juli komen de inwoners van Macedonie hierheen om de heilige St. Naum te eren. De eerste keer dat ik hier kwam, was per boot (met mijn dochter). De tweede keer met de bus vanaf Pestani. We (mijn partner en ik) waren voor de drukte gewaarschuwd en waren er dus met de eerste bus naartoe gegaan. Toen we terug wilden, stroomden inderdaad de auto’s en de autobussen toe. Een echte file voor de ingang.

20160906_182644 20160906_182652

Het kloostercomplex ligt op de grens met Albanie en is onderdeel van het Nationaal Park Galičića in een beschermd gebied. Aan het einde van de 9e eeuw koos St. Naum zelf voor deze nobele wildernis om zijn missie voort te zetten die diende tot verlichting van de lokale gemeenschap in de donkere middeleeuwen. Hij werd beschouwd als een genezer en een wonderdoener, wat op verschillende fresco’s in de grafkapel is uitgebeeld.

20160906_182556

Je kunt van hieruit ook een boottochtje met een roeiboot maken naar de bronnen van het meer. Het water is kristalhelder en op diverse plaatsen (45 in totaal) in het water zie je het zand bewegen; hier borrelt het water, dat ondergronds vanuit het 157 meter hoger gelegen meer van Prespa, naar boven op om daarna het meer van Ohrid in te stromen. Als je hier vroeg bent (zoals de tweede keer), dan is dit een haast serene rust die je ervaart.

20160906_180433Overal in Macedonie zie je oude auto’s rijden. Barrels die in West Europa al jaren zijn afgeschreven, zie je hier nog. Daar komt vanaf volgend jaar verandering in, naar het schijnt. De regelgeving gaat veranderen. Maar dit is toch een prachtig plaatje?

Een andere plaats aan het meer is Struga, ook tegen de Albanische grens aan, maar dan aan de noordkant van het meer. In Struga vonden mijn dochter en ik de sfeer heel anders dan in Ohrid. We voelden ons zelfs wat ongemakkelijk. We wandelen over de Poëtenbrug waaronder de rivier de Drim naar Albanie stroomt. We houden even stil bij de vele vissers, maar hebben het dan wel gezien. Het was zelfs geen foto waard… sorry.

20160906_180645

Wat wel ontzettend mooi is, is de Bay of the Bones. Dit is een museum,  een reconstructie van een nederzetting uit de ijzer- en bronstijd. Het dankt haar naam aan de vele dierlijke botten die op de plek zijn gevonden.Bij toeval zijn die hier in 1997 door duikers gevonden. Daarna ging men verder zoeken en tal van ingebedde houten palen werden ontdekt op een diepte van 3 tot 5 meter, evenals archeologisch materiaal gedateerd uit het einde van het bronzen en het begin van de ijzertijd. De nederzetting heeft volgens onderzoek uit 60 huizen bestaan met een totale oppervlakte van ongeveer 8500 m². In 2008 is de Bay of the Bones opengesteld voor publiek.

En verder?

Hebben we dan alles gezien? Welnee. Zo kun je dagtochten maken naar Albanie of naar Skopje, de hoofdstad. Of een ezeltocht, die ik absoluut niet mocht maken van dochterlief, omdat dat zielig is voor die ezels. In Ohrid word je vanzelf aangesproken door gidsen. Er zitten er zeker goede en betrouwbare tussen! Wil je op safe spelen? Ga dan naar Lale tours (in Pestani). Zij organiseren o.a. ook wandeltochten in het Nationaal Park Galičića. Wel beschermende kleding dragen en dichte schoenen; er schijnen nogal veel slangen voor te komen. Oh… en ook nog beren…

Ik begrijp dat A. den Doolaard, schrijver (1901 – 1994) al in het begin van de jaren ’30 uit de vorige eeuw zijn hart verpand had aan Macedonie. Hij was zijn tijd ver vooruit!