Turkije – Istanbul diverse reizen

Istanbul. Ik kan er uren over praten of over schrijven. De eerste keer kwam ik in januari 2012 en ik was verkocht. De laatste keer was ik er in juli 2015. Dat was toen de zesde keer en zeker niet de laatste keer. In totaal ben ik er ongeveer 25 tot 30 dagen geweest. Ik heb ontzettend veel gezien, maar nog lang niet alles. Dit reisverhaal wordt een combinatie van alle zes de reizen. Veel leesplezier!

Istanbul heeft twee vliegvelden. Het Atatürk vliegveld in het westen en het Sabiha Gökçen vliegveld in het oosten. Atatürk is natuurlijk de grondlegger van het huidige Turkije en Sabiha Gökçen was zijn dochter, een pilote overigens. Vanaf Atatürk kun je met een shuttle bus, een taxi of met het openbaar vervoer naar het centrum van de stad.

20160717_084033-1
Istanbulkart

Mijn voorkeur gaat uit naar het openbaar vervoer. Dan ervaar je direct de immense drukte. Want in Istanbul wonen ongeveer 16 miljoen mensen. Mij benauwt dat niet, alleen het openbaar vervoer, dat overigens prima geregeld is, zit tjokvol. Altijd. Vanaf het Sabiha Gökçen vliegveld is het wat lastiger om met het openbaar vervoer naar het centrum te reizen, maar het is mogelijk. Met de bus, met de boot, en met de tram of metro.Op de grootste tramstations of metrostations kun je een Istanbulkart kopen. Hierop zet je dan geld en je reist met zo’n kart voordeliger dan dat je iedere keer contant betaalt. Je kunt hem bij vertrek weer inleveren. Ik heb hem bewaard, voor de volgende keer.

Goed, dan ben je dus in het centrum van Istanbul. Wil je dicht bij de meeste bezienswaardigheden zitten, dan is een hotel in de wijken Sultanahmet, Beyoğlu of Karaköy het meest voor de hand liggend. Het zijn oude wijken, de stad slaapt nooit en de meeste hotels zijn echte stadshotels. Niet veel luxe, vrij gehorig, maar midden in het leven (uitzonderingen daargelaten uiteraard).

Wat valt er allemaal te zien? Ontzettend veel. Natuurlijk is in een paar dagen lang niet alles te bewonderen. Ik zal een beschrijving proberen te geven van de bezienswaardigheden die ik bezocht heb.

184
Aanzicht Blauwe Moskee

Om te beginnen ben ik naar de Blauwe Moskee geweest. Deze noemt men blauw vanwege het interieur. Als je binnen komt, valt je meteen op dat de wanden beplakt zijn met allemaal mozaïek stukjes in diverse kleuren. De kleur blauw zit het meest bovenin en overheerst eigenlijk niet eens. Dus feitelijk is het mij een raadsel waar de naam ‘blauwe’ moskee dan vandaan komt. Het is in ieder geval wel een prachtig gezicht. Je kunt gratis naar binnen mits men niet toevallig bezig is met een gebedsdienst.

191
Binnenkant

De officiële naam van de moskee is Süleymaniye moskee en de moskee is gebouwd tussen 1609 en 1617 als antwoord op de Aya Sofia, van oorsprong een kathedraal, dat op een steenworp afstand ligt. De moskee heeft een centrale koepel van 33 meter doorsnede waaromheen lagere koepels zijn geplaatst. Leuk weetje: de moskee heeft het ongehoorde aantal van zes minaretten. Het aantal minaretten stond symbool voor de rijkdom van de sultan. Maar de islamitische wereld reageerde verbolgen op het aantal van zes minaretten, omdat de Grote Moskee in de heilige stad Mekka er ook zes had. De sultan loste dit op door die moskee een zevende minaret te schenken.

Ik noemde hem al even, de Aya Sofia. Zeker een bezienswaardigheid die je gezien moet hebben.

241

Dit gebouw heeft een roerige geschiedenis. De eerste keer gebouwd in 360 in opdracht van keizer Constantius als Byzantijnse kathedraal. Tweemaal verwoest; de eerste keer door een brand, de tweede keer door een volksopstand. De huidige vorm stamt grotendeels uit het jaar 537. Echter de koepel is nog enkele malen verwoest geweest door aardbevingen.

238

In 1453 veroverden de Osmanen onder leiding van Mehmet II de kathedraal en werd het gebouw, na aanpassingen, in gebruik genomen als moskee. Het was Atatürk die in 1935 besloot dat dit gebouw een museum moest worden, dat het tot nu toe nog steeds is. Toen kwamen ook de muurschilderingen weer tevoorschijn. Onlangs heeft president Erdogan zijn wens uitgesproken dat de Aya Sofia weer een moskee moet worden. De toekomst zal het leren. Openingstijden: ma t/m zo van 09.00 – 19.00.

20160717_075933
Graf van een van de vrouwen en kinderen

Als je dan toch daar tussen de moskee en de Aya Sofia wandelt, neem dan ook het graf mee van de sultan Süleyman de Prachtlievende en van sultan Ahmet II. Openingstijden: ma t/m zo 09.00 – 18.00.

Wat er ook in de buurt ligt (even de weg waar de tram rijdt oversteken), is de Yerebatan Saray, ofwel de Basilica Cisterne. De Basilica Cisterne is een 6e eeuws ondergrondse wateropslagplaats in Istanboel.

20141202_145237
Basilica Cisterne

De Basilica Cisterne werd tussen ongeveer 532 en 542 door de Byzantijnse keizer Justinianus aangelegd als wateropslagplaats voor zijn paleis. De Cisterne is mooi verlicht en pronkstukken zijn twee hoofden van Medusa (op de kop wel te verstaan). Openingstijden: ma t/m zo van 09.00 – 17.30.

Als je dit allemaal op een dag gezien hebt, dan denk ik dat je wel gaar bent. Tijd om lekker ergens te gaan eten. Er is keuze genoeg.

Screenshot_2016-07-18-19-48-34-1
Galatabrug in de schemering

Waar je wat duurder eet, maar wel heel lekker (vis meestal) is in een van de restaurants die gevestigd zijn onder de Galatabrug. Dit is de brug waar men overdag massaal staat te vissen en die de wijken Sultanahmet en Karaköy met elkaar verbindt.

Screenshot_2016-07-18-20-50-12-1

Als je dan daar gaat eten in een van die restaurantjes, dan komen de obers langs met een plateau verse vis. Het is niet goedkoop, maar het is wel een bijzondere ervaring.

Nog even over dat vissen; ook jij als toerist kan hier vissen. Je moet het eventjes weten, maar er zijn hengels en aas te huur. Of zelf meenemen.

20150728_084912

Kijk; ik heb hier ook gevist. Niets gevangen die dag. Dat kwam omdat de dolfijnen die in de Bosporus en de Gouden Hoorn verblijven (een klein groepje) ook honger hadden, zodat de vissen zich gedeisd hielden.

FB_IMG_1468865917121

Op diezelfde vakantie, toen ik bij een kennis in Istanbul verbleef, heb ik ook yaprak sarma (gevulde wijnbladeren) leren maken. Ik doe dat nu nog regelmatig thuis. Jammie!

Onder aan de Galatabrug vind je een van de vele vismarkten. Je kunt er heerlijke verse vis halen. Of een gewoon een broodje makreel (uit Scandinavië ingevoerd, merkwaardigerwijze).

20160717_080445

Nog een leuke bezienswaardigheid is cafe Pierre Loti. Dit ligt in de wijk Eyup. Je kunt hier komen met de boot vanaf de haven of je pakt de bus vanaf het busstation dat vlak voor de haven ligt. Je stapt uit bij de moskee van Eyup en kunt dan naar boven wandelen, maar nog leuker (en makkelijker!) is om de kabelbaan naar boven te nemen.

pl
uitzicht cafe Pierre Loti

Cafe Pierre Loti ligt boven een grote begraafplaats en als je hier, zit heb je een schitterend uitzicht over de Gouden Hoorn. Ga lekker zitten daar, neem een kopie elma cay (appelthee) en geniet! Van de rust en vooral van het uitzicht. Openingstijden: ma t/m zo 08.00 – 00.00.

Screenshot_2016-07-18-20-52-14-1

Ik ben een keer in Istanbul geweest terwijl ik jarig was. Istanbul staat erom bekend dat je er heerlijke taarten kunt eten. Deze bananentaart kreeg ik namens het hotel. Mijn dochter en ik hebben er een aantal dagen van gesmikkeld.

hamam
Cemberlitas hamam

 

Als je in Istanbul bent, is een bezoek aan de hamam een must. Er zijn er diverse. Gemengd, voor vrouwen alleen en voor mannen alleen. Ik ben in de Çemberlitas hamam geweest. Vanaf de Blauwe moskee bekeken pak je de tram (of loop je) twee haltes (meen ik) richting het Atatürk vliegveld. Deze hamam is ook door de beroemde architect Sinan gebouwd. In 1584. Een hamambehandeling is een belevenis op zich. Het is niet goedkoop, maar zeker de moeite waard. Je huid voelt achteraf nog dagenlang zacht aan. Openingstijden: ma t/m zo van 06.00 – 23.30.

GrandBazaarMapLarge
plattegrond grote bazaar

Vanuit de hamam loop je zo naar de Grote Bazaar (Kapali Çarsi). Deze bazaar is een van de grootst overdekte markten ter wereld en telt maar liefst om en nabij de 4000 winkeltjes in ongeveer zestig straatjes. Per dag verwelkomt men hier ongeveer 325.000 bezoekers. Het oudste gedeelte is uit 1481. Het is dan ook een drukte van belang. Wat wij westerlingen minder prettig vinden, is dat, zodra je maar naar een artikel wijst, je direct aangesproken wordt door de verkopers. Probeer deze houding eens te laten varen en laat je – mocht je een artikel zien dat je echte interesse heeft – naar binnen begeleiden en ga de onderhandelingen aan.

20141203_160427
‘mijn’ lampenwinkel

Maar niet voordat je samen thee hebt gedronken. Doe van de prijs ongeveer de helft af en dan kom je gaandeweg ergens halverwege uit. Kijk, hier heb ik mijn Turkse lampen gekocht. Ze hangen nu in de slaapkamer. Netjes voor me ingepakt en bezorgd in het hotel waar ik toen verbleef. Een afspraak is namelijk een afspraak in Turkije. Je hoeft niet bang te zijn dat je betaald hebt en je goederen niet krijgt! Uiteraard verdwaal je in deze grote overdekte markt. Mij is het nog niet gelukt om via dezelfde ingang ook weer de markt te verlaten. Openingstijden: zondag gesloten. alle andere dagen van 09.00 – 17.00.

eg

Een andere bekende markt in Istanbul is de Kruidenbazaar (Misir Çarsisi). Men noemt deze markt ook wel de Egyptische bazaar. Deze overdekte markt is gebouwd in 1660. Je vindt hier voornamelijk kruiden, specerijen, gedroogde vruchten, lokum (Turks fruit), noten en andere etenswaren. En nog enkele medicinale winkeltjes met eeuwenoude middeltjes tegen allerlei kwaaltjes. Op etenswaar ding je normaliter niet af, maar hier kan het toch wel. Ik koop hier altijd mijn Turkse appelthee. Openingstijden: zondag gesloten. alle andere dagen van 08.00 – 19.00.

Vlakbij de Egyptische bazaar bevindt zich nog een moskee, de yeni moskee (nieuwe moskee). Hoewel… geopend in 1665. Ik ben er binnen geweest en eerlijk gezegd viel het mij tegen. Hij viel in het niet bij het interieur van de Blauwe Moskee.

20160717_080126

Loop je richting de haven dan kom je een aantal schoenenpoetsers tegen. Dit zijn degenen met geld en die meer voor de toeristen zitten dan de echte schoenenpoetsers die je overal in Istanbul tegenkomt en die je schoenen voor een kleinigheidje poetsen. Wel uitkijken dat ze eerst je toestemming vragen, want voor je het weet beginnen ze gewoon.

Wat is de beste tijd om Istanbul te bezoeken? Nou, niet in de zomer. Dat is echt veel te heet. Van december t/m halverwege maart kun je goedkope tickets op de kop tikken, met hotel erbij. Het is mij gelukt voor nog geen 300 euro 2 personen inclusief vlucht en hotel voor 5 dagen te boeken. Wel even zoeken natuurlijk. Maar zou je nu toch in de zomer gaan, dan is een uitje naar de Prinseneilanden een welkome verfrissing.

20160717_075842
Büyükada in februari

De boten naar de Prinseneilanden vertrekken vanaf Kabatas. De eilanden liggen op ongeveer twintig kilometer varen vanaf Istanbul. Het zijn tien eilandjes, waarvan er met de veerboot vier bereikbaar zijn. Dat zijn Büyükada, Heybeliada, Burgazada en Kinaliada. Büyükada is het grootste eiland met heerlijke zandstranden. Je kunt er fietsen huren voor ongeveer 7.50 euro per dag. Wij hebben een tochtje over Büyükada met een paardenkoets gemaakt. Kosten ca. 15 euro.

20160717_080344

Je kunt ook vanaf de haven bij Eminönü de veerboot nemen naar het Aziatische gedeelte van Istanbul. Omdat ik de Salı Pazarı (dinsdagmarkt) wilde bezoeken, heb ik de veerboot naar Kadiköy genomen en ben ik in een taxi gestapt. Voor mijn gevoel was ik de enige toerist. Het is een hele grote markt, waar je alles kunt kopen. Van groenten en fruit tot aan gordijnen en kleding en huisraad.

kiz
Maagdentoren

Onderweg op de veerboot zie je een klein eilandje liggen met daarop een torentje. Dat is de Kız Kulesi, ofwel de Maagdentoren. Eén van de legendes vertelt dat de toren gebouwd is door een sultan die zijn dochter erin liet opsluiten. Volgens voorspellingen zou zij op haar 18verjaardag sterven en door haar op te sluiten en over haar te waken, wilde de sultan voorkomen dat ze daadwerkelijk zou sterven. De prinses overleed uiteindelijk toch, zoals voorspeld, op haar 18e verjaardag. Ze werd gebeten door een slang, die zich had verstopt in een fruitmand die de sultan aan haar liet brengen op haar verjaardag. Waar of niet waar? Geen idee, maar nu is het verblijf een restaurant.

Processed by: Helicon Filter;
Dolmabahce paleis

Een boottochtje over de Bosporus is zeker de moeite waard. Ik heb hem ook gedaan. Je vaart dan langs prachtige huizen in Ottomaanse stijl en ook heb je een mooi zicht op het Dolmabahçe paleis. Het is in gebruik sinds 1856. Atatürk heeft hier de laatste jaren van zijn leven gewoond, tot aan zijn dood op 10 november 1938. De klokken in het paleis staan allemaal stil op zijn tijdstip van overlijden: 09.05 uur. Ik ben er nog nooit geweest overigens. Openingstijden: van 09.00 – 16.00 met uitzondering van de maandag en donderdag, dan gesloten.

cadde

Waar je ook geweest moet zijn, al is het maar vanwege de naam uit de actualiteiten, is het Taskim plein. Vanuit de haven met de tram tot Kabatas, overstappen op de metro en dan ben je er. Het Taksim plein is tevens het startpunt van de bekende winkelstraat Istiklal Cadessi en van het bekende oude trammetje. Bomvol, wel leuk om een keer gedaan te hebben.

20160717_080415

In deze winkelstraat vind je ook de enige protestantse kerk van Istanbul. Als je de winkelstraat helemaal uitloopt kom je vanzelf bij de Galatatoren. De allereerste toren was in 528 gebouwd, maar werd tijdens de kruistochten verwoest. De huidige variant stamt uit 1348. De toren is 61 meter hoog. Gelukkig zit er nu een lift in, wel zo fijn als je wilt gaan eten in het restaurant dat bovenin gevestigd is (toch nog twee trappen op). Dan zijn er twee mogelijkheden om weer bij de Galatabrug uit te komen.

20160717_080422
De Galatatoren

Of je loopt via de wijk Beyoğlu naar beneden. Dit is een erg leuke wijk met waar voornamelijk kunstenaars, musici en andere creatievelingen wonen. Dat merk je ook aan de winkeltjes. De andere mogelijkheid is om met de Tünel (metro uit 1875) te gaan. De afstand is dan 573 meter. Mijn tip: als je gaat wandelen, doe dit dan vanaf het Taskim plein naar beneden en niet andersom. Je bent anders echt bekaf! Ik heb ze beiden meerdere malen gedaan. Met de Tünel omhoog en met de trap omlaag wel te verstaan.

Er zijn nog twee musea waar ik het over wil hebben. Ze zijn beiden zeker de moeite waard. Het eerste museum is het Topkapi paleis. Dit is een immens groot paleis, de vroegere residentie van de sultan.

topkapi
Bovenaanzicht Topkapi paleis

Op de foto kun je zien hoe groot het hele gebouw met bijgebouwen is. Het bestaat uit een museum waar alle rijkdommen van de vroegere sultans liggen uitgestald. Leuk is ook om door de vroegere harem te lopen. Als je dat wilt, is de toegangsprijs wel duurder, maar ik vond het de moeite waard; met een beetje fantasie weet je hoe het geweest moet zijn om hier als een van de vele vrouwen van de sultan te moeten wonen.

20160717_080057

Vanaf de tuin van het Topkapi paleis heb je een prachtig uitzicht: hetzij op het Aziatische gedeelte, hetzij op Karaköy. Openingstijden: ma t/m zo van 09.00 – 17.00.

Het andere museum dat ik zeker de moeite waard vond, was het archeologisch museum. De ligging is tussen het Topkapi paleis en de Aya Sofia. Dit museum herbergt meer dan een miljoen objecten. Je kunt hier sarcofagen, keramiek en kunstvoorwerpen uit de periode van het Ottomaanse rijk bewonderen.

alex

De blikvanger is de sarcofaag van Alexander de Grote. Openingstijden: ma t/m zo van 09.00 – 19.00.

Istanbul, de plek waar het oosten het westen ontmoet. Of andersom. Er valt nog zoveel meer over te vertellen. Over de obelisk, over het mozaïekmuseum, over de grote overdekte winkelcentra, over het bruisende uitgaansleven, over de liefde voor de voetbal, getuige de drie voetbalclubs. Over koffiedik kijken, over… zo vreselijk veel. Toch eindig ik hier mijn relaas. Je kunt er veel over lezen. Maar je zult er toch echt naartoe moeten om het leven hier te ervaren! Nu ik alles zo opschrijf, krijg ik alweer zin om er weer naartoe te gaan. Istanbul; the place to be!