Turkije – Noord Cyprus 2012

Dag 1

Ik ben voor het eerst in jaren een weekje alleen op vakantie. Spannend, maar ik heb er onwijs veel zin in. De bestemming is Noord Cyprus. Omdat Noord Cyprus niet erkend wordt als zijnde Turks grondgebied, moeten we via een omweg vliegen: We vliegen eerst op Anlanya en blijven daar een half uur aan de grond. Vervolgens stijgen we weer op en na een vliegreis van ca. 5.30 uur in totaal ben ik dan eindelijk gearriveerd op Noord Cyprus. Het is al laat in de avond en als ik bij het hotel aan kom, hebben ze alleen nog maar frietjes. Het maakt niet uit. Ik eet ze op en verdwijn daarna direct naar mijn appartementje. Het hotel heet Top Set en ligt even buiten het stadje Girne/Kyrenia

Dag 2

20160904_174855
niet slecht: mijn uitzicht

En als ik dan wakker word, dan is dit mijn uitzicht! Dat is helemaal niet verkeerd. Vandaag is een dag om even bij te komen. Na het ontbijt leg ik mijn handdoek neer op een van de stoelen en geniet! Ik woon nog wel het informatie uurtje bij, maar verder vind ik het helemaal prima. De stopcontacten zijn hier wat anders dan in Nederland, maar met een foefje (je steekt een ballpoint in het contact en rommelt dan wat) past de oplader van de telefoon gewoon in het stopcontact. Het is dat de reisleider ons dit foefje zelf uitlegt, anders zou ik er niet over gepiekerd hebben om dit te doen.

Dag 3

20160904_174917
Voormalige kerk/museum

Ik stap samen met een reisgenoot (die ook alleen op vakantie is en samen is gezelliger dan alleen) op de bus die ons naar Girne brengt. Girne is de Turkse benaming voor Kyrenia. Dit is een leuk stadje met een gezellige haven en enkele bezienswaardigheden. De toren van de Grieks Orthodoxe kerk gebouwd ter ere van de Aartsengel Michael torent hoog boven alles uit. Het is gebouwd in 1860 en is momenteel een museum waar je iconen kunt bewonderen. Die iconen komen uit kerken uit de omgeving van Girne.

Wat je ook niet kunt missen is de haven met de vele boten en het fort. Dit fort is in de 7e eeuw gebouwd door de Byzantijnen en moest de plaats verdedigen tegen piraten en aanvallen van Arabische stropers. Het is respectievelijk in handen gekomen van Italianen, Ottomanen en zelfs de Engelsen. Toen deed het fort dienst als gevangenis en politieschool. Nu doet het dienst als museum waar men o.a. een oud Grieks schip met lading kan bewonderen. Dit schip heeft men in 1960 gevonden en is ca. 2.300 jaar oud.

20160904_174935

Dag 4

20160904_175054

Vandaag gaan we met de dolmus naar Nicosia. De plaats op Cyprus dat deels Grieks is en deels Turks. We gaan low budget; getuige de staat van de dolmus. Vergeet niet je paspoort, mocht je dit ook willen doen, want anders kom je het Griekse gedeelte niet in! In Nicosia is het verschil overduidelijk. Aan de Turkse kant moskeeën en geen McDonalds te zien en vriendelijke prijsjes. Maar zodra je de grens over bent, enkel nog kerken, wemelt het er van de Amerikaanse eetschuren en verdubbelen de prijzen.

20160904_175150

In het stukje niemandsland staat dit bord. Het is overduidelijk wat sommige inwoners vinden van de inmenging van Amerika. Ook ben ik niet opgepakt tijdens het nemen van de foto. Een stukje verderop worden we wel staande gehouden. Of we ons paspoort weer willen laten zien. Goh…, zijn we alweer bij het Turkse gedeelte aangekomen? Ik stel deze vraag aan een beambte die me daarop erg kwaad aankijkt en me afgemeten antwoordt: “Nee, dit is de grens met de bezetters van dit Griekse land!” Ik weet mijn gezicht nog net lang genoeg strak in de plooi te houden, maar zodra ik de grens over ben, pies ik bijna in mijn broek.

Zo krijg je natuurlijk nooit vrede.

Dag 5

Wat eergisteren begon als een rommelend gevoel in mijn buik, is vannacht toch echt overgegaan in een heuse buikgriep. De hele nacht heb ik op het toilet doorgebracht. Ik ben zo gammel als wat. Cola moet ik drinken, volgens de behulpzame ober. Al drink ik liters van dit smerige spul; het is te laat. Ook mijn pilletjes tegen diarree werken niet. Dit is serieus. In de middag ga ik toch mee naar Girne om daar wat te eten (want ja, trek heb ik altijd). Tijdens de lunch moet ik weer naar het toilet. Dat wordt een uitdaging, want er is alleen een gezamenlijk toilet op een paar minuten lopen (openbaar). Ik ren ernaartoe, net op tijd. Een hurktoilet, maar dat kan me even gestolen worden. Maar geen wc papier, wel een emmer water. Hoe onthand kan een mens zich voelen? Ik ga alleen terug naar het hotel en verdwijn onder de wol.

Dag 6

Voor mij weer een dag dat ik in de buurt van het hotel blijf. Ik installeer me weer bij het zwembad. ’s Avonds doe ik wel mee aan de Turkse avond. Het is een gezellige avond, maar het eten is niet aan me besteed. Het komt er gelijk weer uit.

Dag 7

20160904_175232

Ik meende in de nacht al iets te horen, maar was te brak om te gaan kijken. Als ik wakker word en naar de ontbijttafel ga, is dit het uitzicht. Een dagje strand zit er vandaag niet in. Ik voel me vandaag een stukje beter en stem in om naar Famagusta te gaan. Famagusta ligt in het oosten van het eiland. De tocht gaat wederom met de dolmus.

20160904_175314

Als we aankomen, zien we de donkere lucht al. Dat wordt rennen! Net op tijd kunnen we ergens schuilen. Het is een hoosbui en de straten kunnen zoveel water niet in een keer verwerken. Alles is ook kurkdroog. Dan maar verplicht hier een drankje drinken en afwachten totdat het opklaart.

De hele oude stad Famagusta is overigens ommuurd waarvan nog veel goed bewaard is gebleven.

Je ziet het al op de foto hiernaast: de Sint Nicolaas Kathedraal. Deze ligt midden in het oude centrum van Famagusta. De kathedraal is gebouwd in gotische stijl in de 14e eeuw. In 1571 werd door de Turkse Ottomanen besloten dat de kathedraal als moskee gebruikt zou gaan worden. Sindsdien heet de kathedraal de Lala Mustafa Pasa Moskee. Het schijnt een van de mooiste kathedralen te zijn; wij zijn niet binnen geweest: de entreeprijs was te duur. En het was droog!

moskee

Deze kathedraal is werkelijk waar overweldigend. Zoals zoveel bouwwerken die deze oude stad rijk is.

Zo wandelen we ook naar het Venetiaanse paleis. Dit paleis is door de Venetianen gebouwd in de 16e eeuw. Rondom en in het paleis liggen verschillende bezienswaardigheden zoals de Nestoriaanse kerk en de Namik Kemal Kelder. In de Nestoriaanse kerk zijn schilderingen en inscripties te zien van de oude Syriërs die daar woonden. Op de binnenplaats van het paleis ligt de Namik Kemal Kelder, die vroeger diende als gevangenis.

20160905_141350

20160904_175404

En wat zou deze oude boom allemaal te vertellen hebben? Ik wed dat die ontzettend veel weet en veel geheimen herbergt.

We zien de overblijfselen van de St. Francis Church. Feitelijk is dit de ruïne van een groot klooster van de Franciscanen. Gebouwd ter nagedachtenis aan de Heilige Franciscus van Assisi die in Famagusta geweest moet zijn op zijn tocht naar het Heilige land.

20160905_142536

var

Uiteindelijk wandelen we via de haven naar de wijk Varosha. In 1974 zijn de oorspronkelijke stadsbewoners verdreven door Turkse bezetters. Sinds die tijd staat de wijk leeg als een spookwijk. Er staat een hek omheen en wordt niemandsland genoemd. Ik bekijk de wijk vanaf een afstandje. Het is onwerkelijk. Mijn metgezel denkt dichterbij te kunnen komen, maar wordt vriendelijk doch overduidelijk weer teruggestuurd door een Turkse gewapende soldaat.

Noord Cyprus. Een bestemming die steeds populairder wordt. Goed betaalbaar, vriendelijke mensen en toch best nog wel wat aan cultuur. Zeker in Famagusta. Zo is er nog een oude arena te bezichtigen en tal van kastelen. Jammer dat ik zo zwakjes was, anders had ik ongetwijfeld meer willen bezichtigen. Helaas zijn niet alle mooie bezienswaardigheden met de dolmus te bereiken. Dan moet je toch weer een taxi nemen. Een goede oplossing zou kunnen zijn een georganiseerde rondreis. Wel een druk programma, maar dan zie je wel alles wat er zo’n beetje te zien is.